Logopeda

ZAJĘCIA  LOGOPEDYCZNE W  PRZEDSZKOLU 

ROK SZKOLNY 2017/18

 

 

Prowadzący: Katarzyna Sikora

                   

 

Logopedia zajmuje się kształtowaniem mowy, zapobieganiem zaburzeniom mowy i ich usuwaniem, troską o kulturę żywego słowa.

 

Głównym celem zajęć logopedycznych jest wspomaganie procesu naturalnego rozwoju mowy.

 

Codzienne ćwiczenia są niezbedne do uzyskania pożądanego efektu logopedycznego. Objęcie dziecka zajęciami wymaga zgody rodziców. Po badaniu mowy rodzice zostaną poinformowani o stanie mowy dziecka.

 

We wrześniu rozpocznie się badanie mowy przedszkolaków. Celem tych badań jest wyłonienie dzieci wymagających opieki logopedycznej. Każdy przedszkolak spotka się z logopedą w celu zdiagnozowania mowy. Badanie logopedyczne obejmuje:

• orientacyjne badanie słuchu fizjologicznego

• badanie sprawności artykulatorów

• badanie poprawności i płynności mowy

• badanie nadawania i rozumienia mowy

• badanie funkcji połykowej i oddechowej

• badanie budowy aparatu artykulacyjnego (zgryz, wędzidełko podjęzykowe, podniebienie)

• badanie słuchu fonematycznego


W razie potrzeby logopeda kieruje dziecko na dodatkowe badania specjalistyczne
(laryngologiczne, ortodontyczne, foniatryczne, psychologiczne).


Zadaniem logopedy nie jest jedynie dbałość o poprawne wybrzmiewanie poszczególnych głosek. Podczas badań, a także w trakcie terapii logopedycznej, zwraca się  uwagę na artykulację, oddech, głos, zakres słownictwa i jego rozumienie, motywację do mówienia oraz poziom umiejętności opowiadania. 


W trakcie zajęć z 3- i 4-latkami szczególną wagę przywiązuje się do ćwiczeń oddechowych, narządów mowy, słuchowych i logorytmicznych. Ćwiczenia logopedyczne  wzbogacają słownictwo, rozwijają mowę opowieściową oraz umiejętność budowania dłuższych wypowiedzi,  kształtują swobodną wypowiedź dziecka
i rozwijają umiejętność rozumienia wypowiedzi słownych.


Wspierajmy rozwój mowy naszych dzieci

Prawidłowe kształtowanie się i rozwój mowy dziecka stanowi podstawę kształtowania się rozwoju jego osobowości w ogóle. Dzięki rozumieniu mowy poznaje ono otaczający świat. Dzięki umiejętności mówienia jest w stanie wyrazić swoje uczucia i spostrzeżenia. Rodzice i najbliżsi chcą wspierać dziecko w tym trudnym procesie, jakim jest nauka mowy. Możemy i powinniśmy pomóc dziecku, pamiętając o zasadach, które są jednocześnie zaleceniami dotyczącymi wczesnej profilaktyki.


Pamiętajcie!

Wypowiedzi osób z najbliższego otoczenia powinny być poprawne.

Do dziecka mówcie dużo, ale powoli, wyraźnie, krótkimi zdaniami, o rzeczach dla niego zrozumiałych. Powtarzaj i rozbudowuj zdania dziecka, np. „To jest pies.” „To jest duży pies”.
Nie zapominaj o intonacji.
Codziennie poświęcaj czas na rozmowę.
Nie gaś naturalnej skłonności dziecka do mówienia obojętnością, cierpką uwagą, lecz słuchaj uważnie, zadawaj pytania.

Nie zawstydzaj dziecka, nie śmiej się z wadliwej wymowy, hamuje to chęć do mówienia, a w konsekwencji zaburza dalszy rozwój mowy.

Dziecka leworęcznego nie należy zmuszać do posługiwania się prawą ręką, naruszenie sprawności ruchowej zaburza funkcjonowanie mechanizmu mowy, prowadzi często do zaburzeń mowy, a w szczególności do jąkania.

Nie należy wymagać zbyt wczesnego wymawiania poszczególnych głosek; dziecko nieprzygotowane
pod względem sprawności narządów artykulacyjnych, niedostatecznie różnicuje słuchowo dźwięki mowy,
a zmuszone do artykulacji zbyt trudnych dla niego głosek, często zaczyna je zniekształcać, wymawiać nieprawidłowo; tworzymy u dziecka w ten sposób błędne nawyki artykulacyjne, które jest bardzo trudno
zlikwidować.

Jeśli niepokoi nas cokolwiek w wymowie dziecka, należy skonsultować to ze specjalistą.

Wykażcie cierpliwość, jeśli dziecku coś nie wychodzi, nie zniechęcajcie się.

Bądźcie konsekwentni w wykonywaniu ćwiczeń.


Uwaga Rodzice!

Istnieją czynniki wpływające na rozwój wad wymowy, które możecie zminimalizować lub wyeliminować. Należą do nich:

- długie używanie smoczka (powyżej 1 r. życia)

- picie przez smoczek

- podawanie dzieciom rozdrobnionych, przetartych pokarmów

- niesprawne narządy artykulacyjne

- słabe napięcie mięśni twarzy i języka

- nieprawidłowy tor oddychania (przez usta)

- negatywne wzorce



Uwagę Rodziców powinno zwrócić,  gdy:

- dziecko ma stale otwarte usta

- widoczna jest asymetria twarzy dziecka, np. wykrzywianie ust

- niska sprawność pracy narządów mowy

- dziecko głośno mówi (zawsze)

- nie wykonuje poleceń, nie odpowiada na pytania od razu, robi to po kolejnym powtórzeniu poleceń (może występuje wada słuchu)

Istotnym elementem profilaktyki wad wymowy jest świadomość rodziców  i najbliższego otoczenia dziecka. Częste wykonywanie ćwiczeń narządów mowy, ćwiczeń oddechowych, masaży twarzy, zachęcanie dziecka do mówienia, rozwijanie wyobraźni.

Warunkiem  poprawnej  artykulacji  jest  wysoka sprawność  narządów biorących  w  niej  udział. Zręczne, celowe  ruchy  języka, warg,  policzków  i  podniebienia uzyskuje się na drodze różnorodnych, wielokrotnie powtarzanych ćwiczeń.


Ćwiczenia warto wykonywać przed lustrem, aby dziecko mogło obserwować i korygować własne poczynania. Korzystniej jest ćwiczyć częściej, a krócej, np. kilka razy w tygodniu po 5-10 minut.

 

Powodzenia!

Realizacja strony Mateusz Russak - 2015